Met Gert naar Firenze

Deze week is stilletjesaan het besef gekomen dat ik eigenlijk in Bologna ben om te studeren. In het begin van de week heb ik niet veel anders gedaan dan naar de les gaan, felgegeerde boeken kopiëren en Italiaans leren. Donderdagmorgen was het immers eindtest van de taalcursus die ik hier in september volgde. Deze test was nogal belangrijk, want de taalcursus telt mee voor vijf studiepunten (dat is de waarde van de meeste vakken die ik in Gent volg). Ik ben nog wel niet helemaal zeker dat ik het mag opnemen in mijn curriculum, ik wacht hiervoor -nog steeds- op bevestiging van de UGent... Dinsdag weet ik of ik geslaagd ben of niet.

Na de test zijn we dan nog een koffie gaan drinken met de klasgenootjes en daarna snel naar huis om mijn kamer een beetje op te ruimen. Gert, mijn eerste bezoeker uit België, was namelijk net geland in Bologna.

Vanaf nu zullen de (7) bezoeken zich in een sneltempo opvolgen tot 9 december, met een rustpauze van twee weken ergens half november.

Het eerste bezoekje was zeker al geslaagd. Het was wat kort, maar wel heel fijn.
Ook fijn: de Humo's, de chocolade (zonder kom je hier niet binnen!), mijn sloefen en mijn sjaal die ik vergeten was en die Gert voor me bijhad.

Donderdag hebben we wat door Bologna gewandeld en heb ik de belangrijkste plaatsen getoond. (Tegen de tijd dat mijn laatste bezoeker komt, ben ik ongetwijfeld een ervaren gids... Jolijn, bereid je al maar voor!)
Donderdagavond tijdens het eten van een heerlijke pizza (nog zoiets dat ik met elke bezoeker zal moeten doen) namen we het mooie besluit om vrijdag naar Firenze te gaan. Het werd een blij weerzien met de stad en met de David, al was het de valse.

Omdat we allebei al in Firenze waren geweest, hebben we er gewoon rustig rondgewandeld en op tijd en stond een stop ingelast om van de mooie stad te kunnen genieten.

Vanmorgen rond een uur of tien is Gert terug vertrokken richting Kalmthout. De volgende bezoekers zijn er maandag: ons mama en de Guido.

Vandaag en morgen leer ik Sistema Politico Italiano; daar heb ik 31 oktober al examen van. Maar vanavond heb ik een andere missie. Met Lotte ga ik Bologna by night verkennen, de nieuwigheid hierbij is dat we gaan proberen niet te terecht te komen in een Erasmusfeestje. Geloof mij, dames en heren, hier is sprake van een uitdaging!

Venezia

Het leven kan schoon zijn: je staat op, je trekt je rolluik op, je ziet dat het een stralende dag gaat worden, je neemt een (na twee weken eindelijk terug warme) douche, je drinkt een tasje koffie, je stapt naar het station, je betaalt 8,5 euro, je stapt op de trein, je zet een muziekje op, je leest een boekje, je valt in slaap en twee uur later ben je in Venetië.





Dat is wat Tom, Julia, Fred, Lotte en mezelf overkwam. Het wordt echt een heel fijn tripje, het beste tot hier toe denk ik. Met dank aan de zon. Bij het begin van de week dacht ik nog dat het definitief gedaan was met de zomer, ik moest zowaar een jas aandoen om naar de les te gaan. Mijn sleffers had ik al bijna in de vuilnisbak gegooid. Gelukkig was er toch nog dat sprankeltje hoop dat me tegenhield; ze kwamen van pas.

(Oke , zo jaloers moeten jullie nu ook weer niet zijn: vandaag is het al terug truienweer)

We deden zowat alles wat een mens moet doen als hij in Venetië is; we wandelden over de Rialto-brug, we dronken een cappuccino, we vonden het SanMarco-plein, we lachten met de duiven, we zaten aan het water, we zagen de Brug der Zuchten, we dronken wat wijn bij de zonsonderdag, we namen een Vaporetto en werden (pseudo)-filosofisch bij het zien van zoveel schoonheid.

Genoeg foto's, mama?

Ravenna en de week

Vandaag heb ik niet zo veel interessants te melden. Ik had namelijk van België, naast kilo's fijne herinneringen en chocolade, ook wat kriebeltjes in de keel meegenomen. Het grootste avontuur dat ik deze week beleefd heb, was dan ook op zoek gaan naar een dokter en dat is eigenlijk zelfs niet gelukt. Gelukkig zijn de apothekers hier ook Italiaans en gaan ze niet zo nauw om met de regel dat je een voorschrift moet hebben, alvorens je antibiotica krijgt...

Tijdens de week heb ik bijgevolg niets meer gedaan dan naar de les gaan en tussen de lessen op mijn kot gaan slapen. Ijverig ik weet het, maar ja ik had wat in te halen door mijn reisje van vorige week.
Over die vakken gesproken... de administratie errond is nog lang niet in orde en ik word er echt gek van. Ik weet niet waar ik handtekeningen nodig heb en van wie en ik weet niet of ik de vakken wel mag volgen, die ik aan het volgen ben. Ik ben zelfs nog altijd niet ingeschreven in Gent, maar de universiteit laat niet meer van zich horen. Daardoor heb ik mijn Erasmuscontract ook nog niet kunnen tekenen... Gelukkig schijnen ze dat laatste hier in Bologna niet echt te beseffen en word ik toch als volwaardig student beschouwd.
Hopelijk brengt volgende week weer wat meer duidelijkheid!

Gisteren zijn we een dagje naar Ravenna geweest. Dat was gezellig, maar we hebben enkel het mausoleum van een Duitse keizer en het graf van Dante bezocht. Je moest voor de rest namelijk nogal veel betalen en ik had het allemaal al eens gezien op Italiëreis. Ook helemaal vergeten foto's te trekken, sorry!

Vanavond ga ik naar een Roemeense film kijken, die uiteraard gedubd is in het Italiaans: 4 mesi, 3 settimani e 2 giorni. Voor de veiligheid heb ik toch al maar de korte inhoud opgezocht, zodat ik toch een beetje zal kunnen volgen.

Daarna kruip ik snel mijn bed in, want morgen ga ik twee nieuwe vakken uittesten. Dit betekent dat ik morgen 4 vakken in totaal heb en les volg van 9 tot 11 en van 13 tot 19...

Belgio

Het volgende hoofdstuk in mijn reisdagboekje is zo eens iets anders. Geen reisje naar een Italiaanse stad of een Bolognese heuvel. Nee, dit hoofdstuk gaat over een reisje naar België.
Het werd immers de hoogste tijd om een bezoekje te brengen aan de liefste inwoner(s) van St-Job!

Dit tripje was natuurlijk al langer geboekt, maar ik had het hier nog niet vermeld omdat ik graag Britt wou verrassen en dat is vrij goed gelukt!


Met een kleine sporttas en een nog kleiner hartje ben ik dinsdagmorgen om kwart voor drie vertrokken. Er stond mij een lange reis te wachten: de trein naar Venezia Mestre, daar overstappen op een trein naar Treviso, dan de bus naar de luchthaven en dan het vliegtuig naar Charleroi waar ik om twintig na tien zou landen. De eerste keer de trein in Italië, de eerste keer alleen vliegen, ... stress alom. Maar ik ben er wonder boven wonder vlot geraakt.

Twee dagen in St-Job, drie dagen Nieuwpoort met bezoek aan Gent en Kortrijk, het heel blije weerzien, de frieten van het frietkot, de Belgische verse boterhammen, de bloemkool met worsten en patatjes, het gezever op de leidingskring, het feestje erna, het eigen bedje, heel de tijd Nederlands kunnen praten... ik heb er enorm hard van genoten! Maar ik ben stiekem ook wel een beetje blij dat ik terug ben, al was het maar om de zon terug te zien.

Met een veel grotere valies (een deeltje van wat ik meer heb meegenomen zie je op de foto, met als belangrijkste element uiteraard de Belgische chocolade) was ik dan gisterenmiddag klaar voor de terugrit. We vertrokken om vier uur thuis, om om halfacht het vliegtuig te hebben en om halfdrie 's nachts zou ik dan aankomen op mijn kot. Zou, inderdaad, zou... Toen ik aankwam in het station van Treviso wachtte er mij het fijne nieuws dat de treinbestuurders in Italië beslist hadden om te staken. Daar stond ik dan om tien uur 's avonds helemaal alleen in een station in Italië met mijn grote valies. U kunt zich wel voorstellen dat een lichte (?) paniek zich van mij meester maakte. Er werd mij aangeraden om een trein te nemen naar Venezia Mestre (die reed nog wel) , want daar zou er meer kans zijn op treinen naar Bologna. Zou, inderdaad, zou... In Mestre aangekomen, bleek jammer genoeg dat er geen treinen meer reden tot zes uur 's morgens. Nog meer paniek dus, maar lang leve de gsm en de papa aan de andere kant van de lijn die wèl kalm wist te blijven.
Taxi? 300 Euro. Hotelleke? Allemaal vol. Of daar leek het toch op. Na een zoektocht van een dik uur samen met een gestrande Russische, die trouwens enkel Russisch sprak en 'ciao' kon zeggen (ik kan u dus met trots melden dat ik nu niet enkel een beetje Italiaans kan, maar ook een soort van oertaal machtig ben) vonden we dan uiteindelijk toch een kamer waar we samen in terecht konden.

Vanmorgen ben ik lekker vroeg opgestaan, want sommige treinbestuurders staakten verder, dus hoe vroeger ik ging, hoe minder kans ik had dat ik een trein zou missen die wel reed. Dankzij de hulp van een Poolse Italiaan heb ik dan een trein gevonden die naar Bologna reed. Het was een trein waar ik normaal niet op mocht met mijn ticket, omdat hij veel duurder was. Maar een beetje Italiaans gebrabbel en wat zielige blikken richting conducteur hebben me dan uiteindelijk vanmorgen om halftien toch in Bologna gebracht.

Weeral een avontuurtje rijker dus, maar het tripje naar België was het waard!

Nu geen stiekeme reisjes meer, de volgende keer dat ik in België ben, zal ergens rond Kerstmis zijn. Ik ga misschien toch maar eens overwegen om dan het vliegtuig in Bologna te nemen...

Dag trippers!

Een weekje geleden heb ik ontdekt dat het morgen mijn eerste dag school is. De faculteit van Filosofie begint pas op 1 oktober, maar omdat ik dit jaar de minor Politiek, Globalisering en Ontwikkeling volg moet ik hier ook ongeveer twintig studiepunten aan de faculteit van de Politieke Wetenschappen volgen en de lessen daar beginnen om een of andere reden al een weekje vroeger.

En hoe kan zo'n laatste dag vakantie beter besteed worden dan aan een picnic in de bergen/heuvels rond Bologna?
Deze middag zijn we met een groepje van ongeveer tien moedige Erasmussers aan de klim naar de basiliek van San Luca begonnen. Voor de Italiëreisvrienden: het deed me verdacht veel denken aan de bergwandeling in Assisi, maar dit was net iets minder erg. Het was naast zeer vermoeiend ook weer heel plezant. Ik zou jullie graag een filmpje laten zien van het mooie uitzicht, maar het ziet er naar uit dat het toch niet gaat lukken. Ik zal het nog eens proberen als de internetverbinding wat beter is. Voorlopig houden we het dus bij de foto's. Let hierbij trouwens maar eens op hoe bijzonder proper mijn t-shirt wel niet is.

Nu kruip ik snel in bed, want ik ben er moe van! En morgen wacht een spannende dag... mijn eerste lessen in het Italiaans, ik ben eens benieuwd hoeveel woorden ik zal begrijpen. Het doel is nu zoveel mogelijk vakken te volgen en dan over een week of twee kiezen welke ik zal nemen. Hopelijk zitten er een paar Erasmusgezinde profs tussen. Een probleempje is wel; ik heb elf vakken gekozen die ik misschien wil volgen aan de faculteit van Politicologie en morgen worden er daar acht van gegeven... Dat komt goed!
Voor de geïntresseerden, de selectie voor morgen:
van 9 tot 11u: Storia delle donne e di genere (geschiedenis van de vrouw en gender)
van 13 tot 15u: Demografia dei paesi in sviluppo (demografie van ontwikkelingslanden)
van 15 tot 17u: I Diritti umani nella Globalizzazione (mensenrechten in de globalisering)
en dan daarna van halfzes tot acht is het weer taalcursus.

En gaan!

Aan de klasgenootjes in Gent: veel plezier op jullie eerste schooldag en hou me op de hoogte!